Həmin gün Bakıda yağış elə güclü idi ki, sanki şəhəri yumaq istəyirdi. Taksi sürücüsüyəm, bilirsən, növbə axşamüstü başlayır. İki saat ərzində cəmi üç sifariş gəldi. Elə oturmuşam maşında, telefonun şarjını yoxlayıram – bir az maraqdan, bir az da cansıxıcılıqdan.
Adətən onlayn oyunlarla işim olmayıb. Amma həmin gün... Nə edim? Yağış suları şüşələrdən süzülür, radioda yalnız statik səslər. Birdən köhnə dostum Rüstəm mesaj atdı: "Qaqa, bax burada maraqlı şey var, bəlkə bəxtini sınayasan?". O mənə bir link göndərdi. Uzun müddət düşünmədim – nə itirə bilərəm ki? Cəmi 20 manat.
Mostbet pul yuklemek (https://vitesserecruiting.com/) prosesi o qədər sadə idi ki, təəccübləndim. Adətən bu cür şeylərdən uzaq dururam, amma bu gecə başqa cür idi. Əvvəlcə minimum məbləğ yüklədim. Düşündüm ki, "bir qəhvə puludur, ziyan olsa da, üzülmərəm".
Maşının mühərriki hələ də nəm havadan fısıltı edirdi. Saat gecə 10 idi. Sifarişlər hələ də gəlmirdi. Bəxtimi sınamaq qərarına gəldim.
İlk 15 dəqiqə – sadəcə sınaq. Kiçik mərc, sadə oyun. Qazandım. 20 manatdan 35 oldu. Ürəyim bir az tez döyünməyə başladı. "Təsadüfdür" – dedim öz-özümə. Cibdən çıxıb telefonu qoymaq istədim. Amma barmaqlarım sanki öz bildiyinə edirdi.
Daha bir mərc. Daha bir. Və sonra...
İnanmaq çətindir – bir anda ekranda rəqəmlər fırlanmağa başladı. Davamlı uduşlar. Ardıcıl dörd dəfə. 35 manat birdən 120-yə çatdı. O an taksi şüşələrini endirdim, yağışın çiləməsi üzümə dəydi. Qəribə bir azadlıq hissi.
Elə bildim ki, "saatlı saatuna" dayanmalıyam. Amma yox. Məni içəri çəkən bir şey var idi. Çox istəyirsən? Oyun səni udur? Yox, qorxu deyildi bu. Sadəcə bir adrenalin axını.
Gecə saat 11 – ikinci blow. Sifariş gəldi. Neftçilər metrosuna getdim. Sərnişin üç nəfər idi, içkili səs-küylü. Söhbət edirdilər, mən isə maşını sürərkən yolda qırmızı işıqda dayandım. Həmin an telefon ekranına gözüm sataşdı. Qalibiyyət seriyam davam edirdi. 120 artıq 200 olmuşdu. Heç nə başa düşmədim.
Sərnişinlər düşəndən sonra sakitcə kənara çəkilib dərin nəfəs aldım. Əllərim əsirdi. Qazandığım məbləğ taksi ilə üç günlük qazancıma bərabər idi. Amma məsələ pullarda deyildi. Məsələ o hissdə idi ki, həyatın bir anında, adi bir axşamüstü, yağışlı bir yolda birdən havadan bir şey qapmısan. Mostbet pul yuklemek o qədər tez baş verdi ki, bu qədər böyük qazancın gələcəyini heç gözləmirdim.
Həmin gecə bir az daha oynamağa davam etdim. Saat gecə yarısını keçəndə məbləğ 415 manata çatdı. Və həmin an... dayandım. Öz-özümə dedim: "Xəzər, bu sənin günündür. Artıq kifayətdir".
Yağış sakitləşmişdi. Radioya bir mahnı düşdü – köhnə bir mahnı. Maşını işə saldım, evə getməyə qərar verdim. Səhər yuxudan oyananda ilk iş telefona baxdım – hesabda hər şey qeydə alınmışdı. Mən pulu çıxartdım. 415 manat. Düzün desəm, indiyə qədər o gecəni düşünəndə gülümsəyirəm.
Yox, mən professional qumarbaz deyiləm. Hətta həftədə bir dəfə də olsun oynamıram. Amma bəzən tale həmin bir gecəni, həmin bir təsadüfü verir. Sanki o yağış şəhəri yumurdu ki, köhnə şansımı təmizləyib yerinə yenisini gətirsin.
Mostbet-də mənə qalan yalnız bir dərs oldu: nə vaxt dayanacağını bilmək, bəlkə də nə vaxt qazanacağını bilməkdən daha vacibdir. Düz bir ay keçdi – həmin pulla özümdən kiçik qardaşıma oyun konsolu aldım. İndi o hər axşam oynayır, mən isə maşında oturub dincələndə düşünürəm: "Bəli, o axşam mütləq bir şey var idi. Hansısa sehr. Və ya sadəcə... yaxşı bəxt".
Mən indi də taksi sürürəm. Hələ də yağışlı gecələrdə şüşələri endirib düşünürəm. Kim bilir, bəlkə yenə bir axşam dayanıb yenə o düyməni basaram. Amma həmin gecə mənə verdiyi rahatlığı heç vaxt unutmuram. Real həyatda belə rahatlığı tapmaq çətindir.
Və bilirsən nə? Elə həmin həftə bir dostum soruşdu: "Sən necə? Hardan bu qədər?". Mən sadəcə gülümsəyib cavab verdim: "Bir axşam, yağış və... bir az şans".